Van leege naor hooge

Ik ben aan het hardlopen. Dat doe ik inmiddels weer twee à drie keer per week. Van mijn blessure merk ik niets meer. Mijn conditie verraadt echter dat ik lang heb stilgezeten. Zwoegen is het, elke keer weer. En dan nog is het resultaat niet om over naar huis te schrijven. Hoe blij ik ook ben dat ik überhaupt weer zonder pijn kan hardlopen, het is soms moeilijk mezelf te motiveren.

Lees meer »

Museum of failure and unloved objects

Ik was een paar dagen in Rotterdam en ging een stukje hardlopen. Ik liep over de Erasmusbrug, de Willemsbrug en via het Noordereiland terug naar Kop van Zuid. Een kort, maar heerlijk rondje. Ik liep lekker, voelde me goed. Wat ik nog niet wist, was dat ik datzelfde rondje die middag nog eens zou doen. Op de fiets, turend naar de grond, speurend naar mijn verloren rijbewijs.

Lees meer »

Blessuretijd

In mijn blog De marathon vertelde ik over mijn blessure. Inmiddels weet ik wat ik precies mankeer en het is niet fraai. Een stressfractuur, een scheurtje in het bot door overbelasting. Dat is balen, want daar kun je, behalve zoveel mogelijk ontlasten, weinig aan doen. Zes tot 12 weken rustig aan doen staat er voor genezing. Dus eerst laten helen en dan weer heel langzaam aan beginnen met lopen. 

Lees meer »